Foto: uit open bronnen
De smartphone is al lang de “derde extra” in het gezin – hij ligt tussen ons en de kinderen, tussen gesprekken, tussen blikken
Bron:
We maken ons zorgen dat kinderen te veel tijd op hun telefoon doorbrengen. Maar nieuw onderzoek onthult een ongemakkelijke waarheid: de oorzaak ligt vaak niet bij de kinderen, maar bij ons. En meisjes merken het als eerste.
De smartphone is al heel lang de “derde extra” in het gezin – hij staat tussen ons en de kinderen in, tussen gesprekken door, tussen blikken door. We kunnen praten over grenzen aan de schermtijd, TikTok verbieden of ze eraan herinneren de telefoon weg te leggen, maar kinderen leren niet van instructies, maar van observatie.
Dat is precies waar een nieuw onderzoek van de Girl Scouts of the USA, uitgelicht door SheKnows, over gaat. En de bevindingen doen zelfs de meest consciëntieuze ouders zich afvragen.
Alarmerende statistieken
De cijfers klinken eenvoudig, maar daarachter schuilt de emotionele realiteit van kinderen:
- 52% van de meisjes tussen 5 en 13 jaar zegt dat ze het moeilijk vinden om de aandacht van hun ouders te krijgen omdat ze op hun telefoon zitten;
- Onder meisjes van 8-10 jaar is dit cijfer zelfs nog hoger – 64 procent.
Dit betekent dat voor veel kinderen de telefoon niet zomaar een gadget is, maar een concurrent voor aandacht.
Het is belangrijker dan het lijkt
Het onderzoek vond een dieper verband: meisjes die hun ouders niet gemakkelijk kunnen “bereiken” via hun telefoon, voelen significant vaker de interne druk om online te zijn.
- 57% van deze meisjes zegt dat ze de behoefte voelen om online te zijn, zelfs als ze dat niet willen;
- onder degenen die dit probleem niet hebben met ouderlijke aandacht, slechts 34 procent.
Simpel gezegd, kinderen lezen de boodschap als volwassenen constant op hun telefoon zitten – dan is dat zoals het hoort.
SpiegeleffectAls ouders constant op schermen zitten en niet genoeg quality time met hun kinderen doorbrengen, kan dat een negatieve invloed hebben op hun ontwikkeling. Kinderen, vooral jongere kinderen, spiegelen het gedrag van volwassenen. Als mama of papa automatisch naar de telefoon grijpt in plaats van oogcontact te maken, trekt het kind zijn eigen conclusie dat het digitale leven belangrijker is dan het echte leven.
Imperfect ouderschap
Belangrijk punt: niemand eist dat we gadgets helemaal opgeven. We leven in een wereld waar schermen deel uitmaken van werk, communicatie en vrije tijd. Maar het zijn de micromomenten die doorslaggevend zijn:
- kijk op wanneer een kind een kamer binnenloopt;
- leg de telefoon weg in de eerste paar minuten na school;
- uitleggen: “Ik ga nu een boodschap aannemen en dan praten we verder”.
Dit soort kleine dingen creëren het gevoel: “Ik ben belangrijker dan het scherm”.
Gezond voorbeeld
Experts adviseren niet te verbieden, maar te herconfigureren:
- beperk je eigen scrollen van de tape thuis;
- wees aanwezig, al is het maar op belangrijke momenten van de dag;
- als het scherm, dan samen, bijvoorbeeld een gedeelde film in plaats van een geïsoleerde YouTube.
Dit is een klassiek voorbeeld van “het goede voorbeeld geven” – laten zien, niet onderwijzen.
Meisjes kijken, onthouden en kopiëren. En als we elke keer de telefoon verkiezen boven praten, vormen we een norm die we later misschien zelf proberen te doorbreken. Soms is het neerleggen van het telefoonscherm al genoeg om zonder woorden te zeggen: “Jij bent belangrijker dan welk bericht dan ook.”
De site is niet veilig! Al je gegevens lopen gevaar: wachtwoorden, browsergeschiedenis, persoonlijke foto’s, bankpasjes en andere persoonlijke gegevens worden gebruikt door aanvallers.
